Toplinska izolacija vanjskog zida

Energetski pregled Energetski pregled Energetski certifikat

Kvalitetna toplinska izolacija vanjskog zida sprječava gubitke topline zimi, smanjuje pregrijavanja ljeti i umanjuje oštećenja koja nastaju vlagom odnosno kondenzacijom. Toplinski gubici kroz vanjske zidove iznose do 21% ukupnih transmisijskih toplinskih gubitaka [6]. Vanjski zidovi mogu se izolirati s vanjske ili unutrašnje strane zida. Toplinska izolacija vanjskih zidova s vanjske strane najučinkovitiji je način zaštite zgrade od tih gubitaka i dobivanje boljeg energetskog razreda energetskog certifikata.

Toplinska Vanjskog Zida

Toplinsko izoliranje vanjskih zidova s vanjske strane

U praksi se kod novogradnje toplinska izolacija izvodi s vanjske strane što je jednostavnija varijanta u pogledu građevinskih radova, zaštite od požara i gubitka iskoristivog prostora. Najčešće se kao toplinsko izolacijski materijali koriste kamena i staklena vuna te ekspandirani i ekstrudirani polistiren odnosno stiropor. Prilikom izolacije najvažnije je kvalitetno izolirati vanjsku ovojnicu objekta, jer ona zauzima najveći dio oplošja i može imati najveće gubitke.

Toplinsku izolaciju s vanjske strane zida možemo izvesti pomoću ventilirane fasade ili izvedbom kontaktnog fasadnog izolacijskog sustava. Kod ventilirane fasade toplinska izolacija je učvršćena za nosivi zid, a između izolacije i završnog sloja fasade (staklo, kamen, čelik, drvo, umjetna vlakna) nalazi se sloj zraka. Izolacija ima isključivo funkciju toplinske izolacije te nije mehanički opterećena. Kontaktna fasada je kompaktni višeslojni izolacijski sustav gdje kamena vuna pored toplinske izolacije ima i funkciju „nositelja“ završnih fasadnih slojeva (ljepila i završnog sloja žbuke), koji se nanose direktno na izolaciju.

Obzirom na vrstu žbuke, kompaktne fasade se dijele na tankoslojne i debeloslojne. Za završni sloj kod tankoslojnih fasada koriste se silikatni, silikonsko-silikatni ili akrilatni završni sloj minimalne debljine zrna 1,5mm u 2 nanošenja. Kod debeloslojnih fasada koristi se mineralna žbuka debljine 15mm i dekorativni sloj debljine 5mm. Između toplinsko izolacijskog materijala i lagane mineralne žbuke potrebno je kao vezivni sloj nanijeti cementni špric. U izvedbi debljina toplinsko izolacijskog sloja ne bi trebala biti manja od 10 do 12 cm, čime se vrijednost koeficijenta prolaska topline U zida smanjuje za 0,25 do 0,35 W/m2K.

 

Toplinsko izoliranje vanjskih zidova s unutarnje strane

Toplinska izolacija s unutarnje strane zida je nepovoljna jer značajno mijenja toplinski tok u zidu, osnovni nosivi zid postaje hladniji i često je izvedba skuplja zbog potrebe dodatnog rješavanja problema difuzije vodene pare, strožih zahtjeva u pogledu sigurnosti protiv požara, gubitka korisnog prostora i dr. Osim što toplinski treba izolirati i dio pregrada koje se spajaju s vanjskim zidom potrebno je izvesti parne brane kako bi se izbjeglo nastajanje kondenzata i pojave plijesni.

Sanacija postojećeg vanjskog zida izvedbom izolacije s unutarnje strane izvodi se kod zgrada pod zaštitom, kad zakonski uvjeti ne dozvoljavaju promjene na vanjskom pročelju zgrade zbog njezine povijesne vrijednosti. U praksi se izvedba toplinske izolacije s unutarnje zida izvodi i kada ju je nemoguće izvesti s vanjske strane zida. Prilikom prodaje nekretnine većom uštedom će se smatrati izoliranjem vanjskih zidova iznutra.

Energetski certifikat Zagreb